Przejdź do głównej treści

Kompozycja otwarta w fotografii

Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu

Kompozycja otwarta to taki sposób kadrowania, w którym elementy obrazu sprawiają wrażenie, że ciągną się poza granice kadru. Widz ma poczucie, że fotografia pokazuje tylko fragment większej całości.

Cechy kompozycji otwartej

  • elementy są ucięte przez krawędzie kadru,
  • motyw może powtarzać się poza zdjęciem,
  • brak wyraźnego „zamknięcia” sceny w obrębie fotografii,
  • kadr wydaje się fragmentem większej przestrzeni,
  • często stosowana jest w fotografii reportażowej, ulicznej, abstrakcyjnej i detalicznej.

Jak ją rozpoznać?

Jeżeli linie, pasy, sylwetki, wzory lub inne formy wychodzą poza kadr, mamy do czynienia z kompozycją otwartą. Przykładem może być zdjęcie tkaniny w pasy, gdzie poziome linie są ucięte po bokach i mogłyby być kontynuowane dalej.

Kompozycja otwarta a zamknięta

W kompozycji zamkniętej wszystkie najważniejsze elementy mieszczą się w kadrze i tworzą skończoną, uporządkowaną całość. W kompozycji otwartej granice kadru nie kończą wizualnie przedstawionej sceny.

Znaczenie na egzaminie

W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę na to, czy fotografowany motyw jest pełny i domknięty, czy raczej wygląda jak fragment większego wzoru lub przestrzeni. Jeśli elementy wychodzą poza ramy zdjęcia, najczęściej chodzi o kompozycję otwartą.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja