Kompresja perspektywy to wrażenie optyczne, w którym elementy znajdujące się w różnej odległości od aparatu wydają się być bliżej siebie, niż są w rzeczywistości. Efekt ten często kojarzy się ze zdjęciami wykonanymi teleobiektywem lub obiektywem długoogniskowym.
Jak wygląda na zdjęciu?
Na fotografii z kompresją perspektywy:
- tło wydaje się „przybliżone” do głównego obiektu,
- odległości między planami są optycznie skrócone,
- budynki, drzewa lub inne elementy w tle wyglądają na większe,
- kadr obejmuje wąski fragment sceny.
Przykładem może być zdjęcie pomnika na tle fasady budynku: pomnik i okna w tle wyglądają, jakby były blisko siebie, mimo że faktycznie dzieli je większa odległość.
Związek z teleobiektywem
Teleobiektyw ma długą ogniskową i wąski kąt widzenia, dlatego pozwala fotografować odległe obiekty w dużym powiększeniu. Fotograf zwykle stoi dalej od motywu, a to właśnie większa odległość fotografowania powoduje spłaszczenie perspektywy.
Jak odróżnić od zdjęcia szerokokątnego?
Zdjęcie wykonane obiektywem szerokokątnym pokazuje szeroki fragment przestrzeni, mocniej eksponuje pierwszy plan i daje wrażenie większej głębi. Teleobiektyw przeciwnie: zawęża kadr, powiększa odległe elementy i spłaszcza plany.
W pytaniach egzaminacyjnych zdjęcie nie wykonane teleobiektywem zwykle będzie miało szeroki kadr, dużą ilość przestrzeni i brak wyraźnego spłaszczenia perspektywy.