Kopiowanie stykowe

Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu

Co to jest kopiowanie stykowe?

Kopiowanie stykowe to metoda wykonywania odbitki fotograficznej, w której negatyw znajduje się w bezpośrednim kontakcie z materiałem światłoczułym, najczęściej papierem fotograficznym. Nie stosuje się tu powiększalnika do zmiany skali obrazu.

Najważniejsza zasada

W kopiowaniu stykowym obraz na odbitce ma taki sam rozmiar jak obraz na negatywie. Oznacza to skalę odwzorowania:

1:1

Jeżeli klatka negatywu ma format 24 × 36 mm, to obraz uzyskany metodą stykową również będzie miał 24 × 36 mm. Jeśli kopiujemy błonę płaską 13 × 18 cm, odbitka będzie miała taki sam format obrazu.

Jak przebiega proces?

  1. Negatyw układa się emulsją do emulsji papieru fotograficznego.
  2. Całość dociska się szybą lub umieszcza w kopiarce stykowej.
  3. Papier naświetla się światłem przez negatyw.
  4. Papier fotograficzny wywołuje się, przerywa, utrwala i płucze.

Zastosowanie

Kopiowanie stykowe stosuje się m.in. do:

  • wykonywania stykówek, czyli arkuszy podglądowych z negatywów,
  • oceny ostrości i kadru na filmie,
  • wykonywania odbitek z dużych negatywów, np. z aparatu wielkoformatowego,
  • technik historycznych i szlachetnych.

Różnica względem powiększania

W powiększalniku obraz z negatywu może być powiększony lub pomniejszony. W kopiowaniu stykowym nie ma zmiany skali, ponieważ negatyw bezpośrednio styka się z papierem. Dlatego poprawna proporcja odbitki pozytywowej do negatywu wynosi 1:1.