Licencja wyłączna to umowa, w której twórca lub inny uprawniony podmiot udziela licencjobiorcy prawa do korzystania z utworu w określony sposób, z wyłączeniem innych osób. W praktyce oznacza to, że tylko wskazany licencjobiorca może korzystać z utworu na ustalonych polach eksploatacji.
W fotografii może to dotyczyć np. przekazania firmie wyłącznego prawa do używania zdjęć w kampanii reklamowej, katalogu, na stronie internetowej albo w materiałach drukowanych.
Najważniejsze cechy licencji wyłącznej
- wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności,
- musi określać pola eksploatacji, czyli sposoby korzystania z utworu,
- może być udzielona na czas oznaczony albo nieoznaczony,
- ogranicza możliwość udzielania licencji innym osobom w tym samym zakresie,
- nie oznacza automatycznego przeniesienia autorskich praw majątkowych.
Czas trwania licencji
Zgodnie z zasadami prawa autorskiego, jeżeli licencji udzielono na okres dłuższy niż 5 lat, to po upływie 5 lat uważa się ją za udzieloną na czas nieoznaczony.
Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź brzmi: po 5 latach.
Licencja wyłączna a przeniesienie praw
Licencja wyłączna nie jest tym samym co sprzedaż praw autorskich. Przy licencji twórca nadal pozostaje właścicielem praw, ale pozwala korzystać z utworu w określonym zakresie. Przy przeniesieniu praw autorskich majątkowych nabywca staje się ich właścicielem w zakresie określonym w umowie.
Przykład
Fotograf podpisuje z agencją reklamową umowę licencji wyłącznej na wykorzystanie zdjęcia w kampanii outdoorowej. Jeśli umowa została zawarta na 8 lat, to po 5 latach traktuje się ją jak licencję zawartą na czas nieoznaczony.