Co to jest luminografia?
Luminografia to technika fotograficzna polegająca na rejestrowaniu śladów światła poruszającego się w ciemności lub przy bardzo słabym oświetleniu. Efekt uzyskuje się dzięki długiemu czasowi ekspozycji, podczas którego aparat zapisuje zmianę położenia źródła światła jako jasną linię, smugę albo kształt.
Technika ta bywa też nazywana malowaniem światłem lub angielskim terminem light painting.
Jak powstaje zdjęcie luminograficzne?
Aparat ustawiony jest najczęściej na statywie, a migawka pozostaje otwarta przez kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt sekund. W tym czasie fotograf albo inna osoba porusza źródłem światła, np. latarką, diodą LED, zimnym ogniem lub telefonem. Matryca aparatu rejestruje tor ruchu światła.
Typowe ustawienia
- tryb manualny aparatu,
- długi czas otwarcia migawki, np. 5-30 s lub tryb Bulb,
- niskie ISO, np. 100-400, aby ograniczyć szumy,
- statyw, aby tło i aparat pozostały nieruchome,
- ręczne ustawianie ostrości, ponieważ autofokus może mieć problem w ciemności.
Ważne cechy luminografii
W luminografii nie chodzi o wysokie ISO ani specjalne filtry. Kluczowe są: ciemne otoczenie, ruchome źródło światła i długi czas ekspozycji. Dzięki temu można tworzyć napisy, kontury, abstrakcyjne wzory lub świetlne smugi pojazdów.
Przykład zastosowania
Jeśli osoba przejdzie przed aparatem z zapaloną latarką i wykona nią okrąg, na zdjęciu pojawi się świetlny okrąg. Sama osoba może być niewidoczna lub słabo widoczna, jeśli poruszała się szybko i nie była dodatkowo oświetlona.