Metoda wielokrotnego błysku polega na kilkukrotnym wyzwoleniu lampy błyskowej podczas jednej, długiej ekspozycji. Stosuje się ją wtedy, gdy jeden błysk nie wystarcza do równomiernego oświetlenia dużego lub słabo oświetlonego obiektu.
Typowe zastosowanie
Najczęściej metoda ta jest używana w fotografii nocnej, zwłaszcza przy fotografowaniu słabo oświetlonych budowli, wnętrz, ruin, elewacji lub dużych obiektów architektonicznych. Aparat ustawia się na statywie, otwiera migawkę na dłuższy czas, a fotograf kilkukrotnie doświetla różne fragmenty sceny lampą błyskową.
Jak działa ta metoda?
Podczas długiego czasu naświetlania, np. kilku lub kilkudziesięciu sekund:
- aparat rejestruje światło zastane,
- lampa błyskowa jest wyzwalana kilka razy,
- każdy błysk doświetla wybrany fragment kadru,
- suma błysków tworzy poprawnie oświetlony obraz.
Fotograf może zmieniać położenie lampy albo kierunek jej świecenia, aby oświetlić różne części obiektu.
Dlaczego nie stosuje się jej do błyskawic?
Fotografowanie błyskawic w nocy polega zwykle na długiej ekspozycji i oczekiwaniu, aż naturalny błysk pioruna pojawi się w kadrze. Nie jest to metoda wielokrotnego błysku, ponieważ fotograf nie doświetla sceny własną lampą.
Ważne warunki techniczne
Do wykonania zdjęcia tą metodą potrzebne są zwykle:
- statyw,
- długi czas otwarcia migawki,
- ręczne ustawienia ekspozycji,
- lampa błyskowa o odpowiedniej mocy,
- kontrola kierunku i liczby błysków.
W pytaniach egzaminacyjnych metoda wielokrotnego błysku kojarzy się przede wszystkim z nocnym doświetlaniem dużych, słabo oświetlonych obiektów, np. budowli.