Migawka szczelinowa

Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu

Co to jest migawka szczelinowa?

Migawka szczelinowa to rodzaj migawki stosowany najczęściej w aparatach małoobrazkowych i lustrzankach. Jest umieszczona tuż przed materiałem światłoczułym lub matrycą, czyli w płaszczyźnie ogniskowej aparatu. Z tego powodu bywa też nazywana migawką płaszczyznową.

Budowa i zasada działania

Migawka szczelinowa składa się zwykle z dwóch zasłon, lamelek lub kurtyn. Podczas wykonywania zdjęcia:

  • pierwsza kurtyna odsłania kadr,
  • druga kurtyna go zasłania,
  • przy krótkich czasach naświetlania między kurtynami powstaje wąska szczelina, która przesuwa się przed matrycą lub filmem.

To właśnie obecność przesuwającej się szczeliny jest najważniejszą cechą tej migawki.

Jak ją rozpoznać na zdjęciu?

Na ilustracjach egzaminacyjnych migawka szczelinowa często wygląda jak prostokątny moduł z widocznymi poziomymi lub pionowymi kurtynami. Nie znajduje się w obiektywie, lecz w korpusie aparatu, przy płaszczyźnie filmu lub matrycy.

Różnica względem migawki centralnej

Migawka centralna znajduje się zwykle w obiektywie i otwiera się od środka na zewnątrz, podobnie do przysłony. Migawka szczelinowa pracuje natomiast jako system kurtyn przesuwających się przed całym kadrem.

Znaczenie praktyczne

Migawka szczelinowa pozwala uzyskać bardzo krótkie czasy otwarcia, np. 1/1000 s, 1/4000 s lub krótsze. Ma jednak ograniczenie przy pracy z lampą błyskową: pełna synchronizacja błysku jest możliwa tylko do określonego czasu, np. 1/125 s lub 1/250 s.