Obiektyw długoogniskowy

Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu

Co to jest obiektyw długoogniskowy?

Obiektyw długoogniskowy to obiektyw o ogniskowej większej niż ogniskowa standardowa dla danego formatu aparatu. W praktyce dla formatu małoobrazkowego 24 × 36 mm za długoogniskowe uznaje się zwykle obiektywy powyżej ok. 70 mm.

Zastosowanie

Obiektywy długoogniskowe stosuje się wtedy, gdy fotografowany obiekt znajduje się daleko albo trudno do niego podejść. Dlatego są typowe dla:
- fotografii przyrodniczej, np. ptaki, dzikie zwierzęta,
- fotografii sportowej,
- reportażu z dużej odległości,
- fotografowania detali architektonicznych,
- portretów z większej odległości.

Cechy obrazu

Obiektyw długoogniskowy ma wąski kąt widzenia, dzięki czemu obejmuje mniejszy fragment sceny, ale pozwala uzyskać większe powiększenie odległego obiektu. Daje też charakterystyczne spłaszczenie perspektywy — odległości między planami wydają się mniejsze niż w rzeczywistości.

Często powoduje również mniejszą głębię ostrości, szczególnie przy dużym otworze przysłony. Pozwala to oddzielić główny motyw od tła.

Przykład egzaminacyjny

Jeśli pytanie dotyczy fotografowania trudnodostępnych i odległych obiektów natury, prawidłową odpowiedzią jest obiektyw długoogniskowy, ponieważ umożliwia wykonanie zdjęcia z dużej odległości bez konieczności zbliżania się do obiektu.

Ważne

Długie ogniskowe zwiększają ryzyko poruszenia zdjęcia, dlatego często stosuje się krótszy czas naświetlania, statyw, monopod albo stabilizację obrazu.