Obiektyw krótkoogniskowy
Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Obiektyw krótkoogniskowy to obiektyw o krótkiej ogniskowej, który daje szeroki kąt widzenia. Dzięki temu pozwala objąć w kadrze większy fragment sceny niż obiektyw standardowy lub długoogniskowy.
W praktyce obiektyw krótkoogniskowy nazywa się często szerokokątnym.
Zastosowanie
Obiektywy krótkoogniskowe stosuje się, gdy trzeba pokazać dużo przestrzeni, np.:
- w fotografii krajobrazowej,
- w fotografii architektury i wnętrz,
- w reportażu,
- przy zdjęciach grupowych w małych pomieszczeniach,
- gdy fotograf nie może się bardziej oddalić od obiektu.
Cechy obrazu
Obiektyw krótkoogniskowy:
- obejmuje szeroki kadr,
- zwiększa wrażenie przestrzeni,
- wzmacnia perspektywę — bliskie obiekty wydają się większe, a dalsze mniejsze,
- zwykle daje większą głębię ostrości niż teleobiektyw przy podobnych ustawieniach.
Przykłady ogniskowych
Dla aparatu małoobrazkowego/full frame za obiektywy szerokokątne uznaje się zwykle ogniskowe krótsze niż ok. 35 mm, np.:
- 24 mm,
- 20 mm,
- 16 mm.
Dla matryc APS-C odpowiedniki będą krótsze, np. około 16–24 mm.
Ważne na egzaminie
Jeśli w pytaniu pojawia się cel: uzyskanie szerokiego kadru, prawidłową odpowiedzią jest obiektyw krótkoogniskowy. Obiektyw długoogniskowy działa odwrotnie — zawęża kąt widzenia i przybliża odległe obiekty.