Obiektyw szerokokątny to obiektyw o krótkiej ogniskowej i dużym kącie widzenia. Pozwala objąć w kadrze szeroki fragment sceny, dlatego jest szczególnie przydatny wtedy, gdy fotograf nie może się cofnąć, np. podczas fotografowania budowli z bliskiej odległości, wnętrz, ulic lub krajobrazów.
Kiedy stosuje się obiektyw szerokokątny?
Najczęstsze zastosowania:
- fotografia architektury,
- fotografia wnętrz,
- krajobraz,
- reportaż w ciasnych przestrzeniach,
- zdjęcia grupowe wykonywane z niewielkiej odległości.
W pytaniu egzaminacyjnym chodzi o sytuację, w której trzeba sfotografować całą budowlę, ale nie ma możliwości oddalenia się od niej. Najlepszym wyborem jest wtedy właśnie obiektyw szerokokątny, ponieważ obejmuje większy obszar niż obiektyw standardowy.
Ogniskowa a szeroki kąt
Dla aparatu pełnoklatkowego za szerokokątne uznaje się zwykle obiektywy o ogniskowej krótszej niż około 35 mm, np. 24 mm, 20 mm lub 16 mm. W aparatach z matrycą APS-C trzeba uwzględnić przelicznik ogniskowej, dlatego podobny kąt widzenia daje np. obiektyw 10-18 mm lub 12-24 mm.
Na co uważać?
Obiektywy szerokokątne mogą powodować:
- dystorsję, czyli wygięcie linii prostych,
- silne przerysowanie perspektywy przy fotografowaniu z bardzo bliska,
- konwergencję linii pionowych, gdy aparat jest skierowany ku górze.
W fotografii architektury warto trzymać aparat możliwie prosto albo skorygować zniekształcenia w programie graficznym.