Obiektyw szerokokątny to obiektyw o krótkiej ogniskowej i dużym kącie widzenia. Pozwala objąć w kadrze większy fragment sceny niż obiektyw standardowy. W aparacie małoobrazkowym za szerokokątne uznaje się zwykle ogniskowe krótsze niż około 35 mm, np. 24 mm, 20 mm, 16 mm.
Cechy obrazu z obiektywu szerokokątnego
Zdjęcie wykonane szerokim kątem można rozpoznać po kilku charakterystycznych cechach:
- obejmuje bardzo szeroki plan, np. wnętrze, ulicę, krajobraz,
- obiekty blisko aparatu wydają się dużo większe niż te w tle,
- perspektywa jest wyraźnie przerysowana,
- linie przy brzegach kadru mogą być zniekształcone,
- przy fotografowaniu z dołu lub z góry pionowe linie mogą się zbiegać,
- głębia ostrości jest zwykle duża.
Zastosowanie
Obiektywy szerokokątne stosuje się głównie w fotografii:
- krajobrazowej,
- architektury,
- wnętrz,
- reportażowej,
- ulicznej,
- kreatywnej, gdy celowo chce się uzyskać przerysowaną perspektywę.
Na co uważać?
Przy szerokim kącie łatwo o dystorsję oraz niekorzystne zniekształcenie twarzy, jeśli fotografowana osoba znajduje się blisko aparatu. Dlatego do klasycznych portretów częściej używa się obiektywów standardowych lub portretowych.
W egzaminie
Jeśli w pytaniu trzeba wskazać zdjęcie wykonane obiektywem szerokokątnym, szukaj kadru z szerokim polem widzenia, mocno zaakcentowaną perspektywą, dużą różnicą wielkości między pierwszym planem a tłem oraz możliwymi zniekształceniami linii.