Oś optyczna obiektywu

Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu

Oś optyczna obiektywu to umowna linia przechodząca przez środek układu optycznego obiektywu i środek rejestrowanego obrazu. W praktyce fotograficznej określa kierunek, w którym „patrzy” obiektyw.

Znaczenie w fotoreprodukcji

Podczas wykonywania reprodukcji płaskiego oryginału, np. obrazu, rysunku, dokumentu lub fotografii, oś optyczna obiektywu powinna być:

  • prostopadła do płaszczyzny oryginału, czyli ustawiona pod kątem 90°,
  • skierowana dokładnie w środek reprodukowanego obiektu.

Takie ustawienie ogranicza zniekształcenia perspektywiczne i pozwala zachować prawidłowe proporcje oryginału.

Skutki błędnego ustawienia

Jeśli aparat jest ustawiony skośnie względem oryginału, obraz może mieć kształt trapezu zamiast prostokąta. Jedna część reprodukcji będzie większa, druga mniejsza, a ostrość może być nierównomierna. Jest to szczególnie widoczne przy fotografowaniu obrazów, grafik i dokumentów.

Jak ustawić aparat?

W reprodukcji najlepiej użyć statywu, kolumny reprodukcyjnej lub stabilnego mocowania. Należy sprawdzić, czy:

  • aparat znajduje się naprzeciw środka oryginału,
  • matryca aparatu jest równoległa do płaszczyzny oryginału,
  • obiektyw nie jest skierowany pod kątem,
  • kadr obejmuje cały oryginał bez przechylenia.

Zapamiętaj

W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących reprodukcji poprawna zasada brzmi: oś optyczna obiektywu ma być prostopadła do płaszczyzny oryginału i przechodzić przez jego środek.