Co to jest oświetlenie dolne?
Oświetlenie dolne to kierunek światła, w którym źródło znajduje się poniżej fotografowanego obiektu i świeci ku górze. W portrecie jest to światło nienaturalne, ponieważ w codziennych warunkach główne źródła światła, np. słońce lub lampy sufitowe, zwykle znajdują się powyżej twarzy.
Cechy oświetlenia dolnego
- cienie układają się odwrotnie niż zwykle, np. pod nosem cień może iść ku górze,
- podkreśla dolne partie twarzy,
- może dawać efekt niepokoju, grozy lub teatralności,
- często deformuje naturalny wygląd twarzy,
- rzadko stosuje się je jako klasyczne światło portretowe.
Zastosowanie
Oświetlenie dolne wykorzystuje się głównie w fotografii kreatywnej, filmie grozy, portrecie scenicznym lub eksperymentalnym. Może służyć do budowania dramatycznego nastroju, ale w typowym portrecie egzaminacyjnym należy je odróżnić od oświetlenia tylnego.
Jak odróżnić od oświetlenia tylnego?
W oświetleniu dolnym twarz jest rozjaśniana od spodu, a cienie kierują się ku górze. W oświetleniu tylnym światło znajduje się za modelem, przez co przód twarzy może być ciemny, a na krawędziach głowy, włosów lub ramion pojawia się jasny obrys.