Oświetlenie punktowe to światło pochodzące z małego, skoncentrowanego źródła, np. niewielkiej lampy, reflektora bez dyfuzora albo bezpośredniego światła słonecznego przy bezchmurnym niebie. Im mniejsze źródło światła względem fotografowanego obiektu, tym bardziej punktowy charakter oświetlenia.
Efekt na zdjęciu
Oświetlenie punktowe daje zwykle:
- mocny, ostry cień, czyli cień z wyraźną granicą,
- wąski zakres półcienia,
- wysoki kontrast między partiami oświetlonymi i zacienionymi,
- mocne podkreślenie faktury, kształtu i nierówności powierzchni.
W pytaniach egzaminacyjnych należy kojarzyć: małe źródło światła = twarde światło = ostry cień.
Oświetlenie punktowe za obiektem
Jeżeli źródło światła znajduje się za fotografowanym obiektem, światło pada od tyłu. Obiekt może rzucać przed siebie wyraźny cień, a jego kontur może zostać mocno zaakcentowany. Przy takim ustawieniu często powstaje efekt światła kontrowego, a przy dużym kontraście także sylwetka.
Porównanie ze światłem rozproszonym
Światło punktowe różni się od światła rozproszonego:
- punktowe: cień mocny, twardy, ostry;
- rozproszone: cień delikatny, miękki, z szerokim półcieniem.
Światło można zmiękczyć przez zastosowanie dyfuzora, softboxa, odbicie od jasnej powierzchni lub zwiększenie pozornego rozmiaru źródła światła.
Najważniejsze do egzaminu
Jeśli w pytaniu pojawia się oświetlenie punktowe, poprawna odpowiedź najczęściej dotyczy ostrych, mocnych cieni i małego zakresu półcienia.