Perspektywa ptasia to sposób fotografowania, w którym aparat znajduje się powyżej fotografowanego obiektu i jest skierowany w dół. Nazwa nawiązuje do widoku „z lotu ptaka”. Nie musi to oznaczać zdjęcia wykonanego z bardzo dużej wysokości — wystarczy, że fotograf patrzy na motyw z góry.
Cechy perspektywy ptasiej
- obiekt widziany jest od góry,
- widoczna jest powierzchnia podłoża lub plan sceny,
- fotografowany motyw może wydawać się mniejszy, słabszy lub bardziej podporządkowany otoczeniu,
- linie i kształty układają się często w bardziej graficzny, płaski obraz.
Zastosowanie
Perspektywę ptasią stosuje się m.in. w:
- fotografii krajobrazowej i architektonicznej,
- fotografii produktowej typu flat lay,
- zdjęciach z drona,
- fotografii reportażowej, gdy chce się pokazać układ sceny,
- ujęciach roślin, przedmiotów lub ludzi z góry.
Jak rozpoznać na egzaminie?
Należy sprawdzić, czy aparat był ustawiony wyżej niż główny motyw i czy zdjęcie pokazuje obiekt z góry. W podanym pytaniu perspektywę ptasią zastosowano na fotografii IV, ponieważ roślina została sfotografowana z podwyższonego punktu widzenia, a aparat skierowano ku dołowi.
Przeciwieństwo
Przeciwieństwem perspektywy ptasiej jest perspektywa żabia, czyli fotografowanie z niskiego punktu widzenia, od dołu ku górze.