Pomiar centralnie ważony to tryb pomiaru światła, w którym aparat analizuje jasność całej kadrowanej sceny, ale największe znaczenie przypisuje obszarowi znajdującemu się w centrum kadru.
Nie jest to więc pomiar punktowy ani matrycowy. Aparat bierze pod uwagę całą klatkę, lecz środek obrazu wpływa na wynik ekspozycji silniej niż brzegi.
Cechy pomiaru centralnie ważonego
- uwzględnia cały kadr,
- priorytet ma środkowa część kadru,
- sprawdza się, gdy główny motyw znajduje się w centrum,
- bywa przydatny w portrecie, fotografii dokumentalnej i reportażowej,
- może dawać błędne wyniki, jeśli ważny obiekt znajduje się poza środkiem kadru.
Różnica względem innych trybów
- Pomiar matrycowy analizuje wiele pól w całym kadrze i dobiera ekspozycję na podstawie algorytmu aparatu.
- Pomiar punktowy mierzy światło z bardzo małego fragmentu kadru.
- Pomiar centralnie ważony mierzy szerzej, ale preferuje centrum.
Przykład zastosowania
Jeśli fotografujesz osobę stojącą na środku kadru na tle jaśniejszego lub ciemniejszego otoczenia, pomiar centralnie ważony może pomóc dobrać ekspozycję głównie do twarzy i sylwetki, a nie do całego tła.
Na egzaminie warto zapamiętać: jeśli pytanie mówi o odczycie w całym obszarze klatki, najczęściej chodzi o pomiar matrycowy, a nie centralnie ważony.