Pomiar światła padającego polega na zmierzeniu ilości światła, które pada na fotografowany lub filmowany obiekt, a nie światła odbitego od tego obiektu w stronę kamery. Wykonuje się go najczęściej światłomierzem z białą kopułką dyfuzyjną, ustawionym w miejscu obiektu i skierowanym zwykle w stronę kamery lub głównego źródła światła.
Najważniejsza cecha
Ten rodzaj pomiaru nie uwzględnia luminancji filmowanej sceny, czyli jasności wynikającej z tego, ile światła odbijają poszczególne powierzchnie. Dlatego czarny garnitur i biała koszula, oświetlone tym samym światłem, nie „oszukują” pomiaru tak jak w przypadku pomiaru światła odbitego.
Zastosowanie
Pomiar światła padającego jest szczególnie przydatny:
- w fotografii studyjnej,
- przy pracy z lampami błyskowymi i światłem ciągłym,
- na planie filmowym,
- gdy zależy nam na powtarzalnej ekspozycji,
- gdy obiekt ma bardzo jasne lub bardzo ciemne powierzchnie.
Zalety
- Daje stabilny wynik niezależny od koloru i jasności obiektu.
- Ułatwia kontrolę kontrastu oświetlenia.
- Pomaga poprawnie ustawić ekspozycję w scenach o trudnej tonalności.
Przykład egzaminacyjny
Jeśli pytanie brzmi: „Pomiar, który nie uwzględnia luminancji filmowanej sceny”, poprawną odpowiedzią jest pomiar światła padającego. Nie mierzy on jasności obrazu widzianego przez kamerę, lecz natężenie światła docierającego do sceny.