Proces platynowo-palladowy
Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Czym jest proces platynowo-palladowy?
Proces platynowo-palladowy to szlachetna technika fotograficzna, w której obraz powstaje dzięki związkom platyny i palladu światłoczułym na promieniowanie UV. Jest to metoda kontaktowa, ceniona za bardzo bogatą skalę tonalną, trwałość obrazu i charakterystyczną, matową powierzchnię odbitki.
Jak powstaje odbitka?
Podłoże, najczęściej wysokiej jakości papier, pokrywa się roztworem światłoczułym zawierającym sole żelaza oraz związki platyny lub palladu. Po wyschnięciu papier naświetla się przez negatyw, zwykle pod źródłem UV. Następnie odbitkę wywołuje się i płucze, usuwając niewykorzystane związki chemiczne.
Dlaczego potrzebny jest specjalny negatyw?
Proces platinum/palladium ma inną charakterystykę tonalną niż klasyczne papiery srebrowe. Aby uzyskać pełny zakres tonów od głębokich cieni do jasnych świateł, stosuje się negatywy o dużej gęstości i odpowiednio wysokim kontraście. W praktyce często przygotowuje się cyfrowe negatywy drukowane na przezroczystej folii.
Cechy odbitki platinum/palladium
Odbitki wykonane tą techniką wyróżniają się:
- szeroką rozpiętością tonalną,
- delikatnymi przejściami półtonów,
- wysoką trwałością archiwalną,
- brakiem typowego połysku papierów fotograficznych,
- szlachetnym, często ciepłym odcieniem obrazu.
Ważne na egzaminie
Jeżeli pytanie dotyczy cyfrowego negatywu do procesu platinum/palladium, najważniejsza jest odpowiedź związana z gęstym, kontrastowym negatywem na przezroczystej kliszy. Nie chodzi o papier metaliczny, filtry polaryzacyjne ani samą serię prób ekspozycji.