Przerysowanie perspektywiczne to zmiana proporcji obiektów wynikająca głównie z małej odległości fotografowania. Najczęściej kojarzy się z obiektywami szerokokątnymi, ponieważ zachęcają one do podejścia bardzo blisko fotografowanego obiektu.
Na czym polega efekt?
Elementy położone bliżej aparatu zostają optycznie powiększone, a elementy oddalone wydają się mniejsze. Powoduje to nienaturalne proporcje.
Przykłady:
- nos na portrecie wygląda zbyt duży,
- dłonie wyciągnięte w stronę aparatu są przesadnie powiększone,
- pierwszy plan krajobrazu wydaje się bardzo duży, a tło bardzo odległe.
Czy winny jest sam obiektyw?
Nie wyłącznie. Kluczowa jest perspektywa, czyli położenie aparatu względem fotografowanych elementów. Obiektyw szerokokątny umożliwia objęcie sceny z bliska, dlatego efekt jest szczególnie widoczny.
Różnica względem dystorsji
Przerysowanie perspektywiczne nie jest tym samym co dystorsja obiektywu. Dystorsja to wada optyczna powodująca np. wygięcie linii prostych. Przerysowanie dotyczy przede wszystkim relacji wielkości między bliskimi i dalekimi elementami sceny.
Jak ograniczyć przerysowanie?
- odsunąć aparat od fotografowanej osoby lub obiektu,
- użyć dłuższej ogniskowej,
- unikać portretów twarzy wykonywanych bardzo szerokim kątem z małej odległości.