Rozdzielczość optyczna skanera

Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu

Rozdzielczość optyczna skanera określa rzeczywistą zdolność urządzenia do rejestrowania szczegółów obrazu. Wynika z budowy skanera: jakości układu optycznego, sensora oraz precyzji mechanizmu przesuwu. Podaje się ją najczęściej w dpi lub ppi.

Dlaczego jest ważna?

Im wyższa rozdzielczość optyczna, tym drobniejsze detale mogą zostać zapisane w pliku. Dotyczy to np. cienkich linii, struktury papieru, rastra druku, drobnego pisma lub szczegółów fotografii.

W pytaniach egzaminacyjnych należy zwrócić uwagę na słowo optyczna. Oznacza ono realną, sprzętową rozdzielczość skanera, a nie sztuczne powiększenie obrazu przez oprogramowanie.

Rozdzielczość optyczna a interpolowana

  • Rozdzielczość optyczna — rzeczywiście rejestrowane informacje z dokumentu.
  • Rozdzielczość interpolowana — dodatkowe piksele wyliczone programowo na podstawie już zeskanowanego obrazu.

Interpolacja może zwiększyć rozmiar pliku, ale nie wydobywa nowych detali z oryginału. Dlatego do wiernego odwzorowania drobnych szczegółów liczy się przede wszystkim rozdzielczość optyczna.

Związek z cieniami

Sama wysoka rozdzielczość optyczna nie wystarczy, jeśli szczegóły znajdują się w bardzo ciemnych partiach dokumentu. Do ich poprawnego odczytania potrzebna jest również duża dynamika skanowania, czyli zdolność skanera do rozróżniania subtelnych różnic jasności w cieniach.

Wniosek egzaminacyjny

Drobne detale w głębokich cieniach najlepiej odwzoruje skaner o wysokiej rozdzielczości optycznej i dużej dynamice skanowania.