Rozdzielczość skanowania określa, ile punktów lub pikseli zostanie zarejestrowanych z jednego cala skanowanego oryginału. Najczęściej podaje się ją w ppi lub potocznie w dpi.
W praktyce oznacza to, jak duży plik rastrowy powstanie po zeskanowaniu zdjęcia, negatywu lub dokumentu. Im większa rozdzielczość skanowania, tym więcej pikseli ma obraz, ale też większy jest rozmiar pliku.
Zasada doboru rozdzielczości
Rozdzielczość skanowania należy dobrać do planowanego formatu wydruku:
- jeśli skan ma być drukowany w takim samym rozmiarze jak oryginał, skanuje się zwykle w rozdzielczości docelowego druku, np. 300 ppi,
- jeśli obraz będzie powiększany, trzeba skanować z wyższą rozdzielczością,
- jeśli obraz będzie pomniejszany, wystarczy niższa rozdzielczość skanowania.
Wzór egzaminacyjny
Minimalną rozdzielczość skanowania można obliczyć ze wzoru:
rozdzielczość skanowania = rozdzielczość wydruku × wymiar wydruku / wymiar oryginału
Przykład:
Oryginał ma 20 × 30 cm, a wydruk ma mieć 10 × 15 cm w rozdzielczości 300 dpi.
Ponieważ wydruk jest 2 razy mniejszy od oryginału:
300 × 10 / 20 = 150 ppi
Minimalna rozdzielczość skanowania wynosi więc 150 ppi.
Ważne
Nie ma sensu skanować zawsze z maksymalną rozdzielczością. Zbyt wysoka rozdzielczość zwiększa plik i czas obróbki, ale nie zawsze poprawia jakość końcowego wydruku.