Stitching w fotografii 360°
Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Co to jest stitching w fotografii 360°?
Stitching to proces łączenia kilku zdjęć lub strumieni wideo w jeden obraz panoramiczny albo sferyczny 360°. W kamerach wieloobiektywowych każdy obiektyw rejestruje fragment otoczenia, a oprogramowanie scala te fragmenty w całość.
Na czym polega stitching wieloobiektywowy?
W fotografii sferycznej kamera może mieć dwa, cztery lub więcej obiektywów. Każdy z nich obejmuje inny wycinek sceny, często z częściowym nakładaniem się obrazu. Algorytm stitchingu:
- dopasowuje wspólne punkty na sąsiednich obrazach,
- wyrównuje ekspozycję i kolor,
- koryguje dystorsję obiektywów szerokokątnych,
- usuwa lub ogranicza widoczne szwy łączenia,
- kompensuje błąd paralaksy między obiektywami.
Dlaczego korekcja paralaksy jest ważna?
Paralaksa pojawia się, gdy obiekty znajdują się blisko kamery i są widziane z nieco innych punktów przez różne obiektywy. Bez korekcji na połączeniach mogą powstać przesunięcia, podwójne krawędzie lub deformacje. Nowoczesny stitching analizuje głębię sceny i stara się płynnie połączyć obrazy mimo różnic perspektywy.
Zastosowanie
Stitching 360° stosuje się w:
- wirtualnych spacerach,
- filmach VR,
- fotografii nieruchomości,
- dokumentacji przestrzeni,
- transmisjach sferycznych.
W pytaniach egzaminacyjnych należy kojarzyć stitching przede wszystkim z łączeniem obrazów z wielu obiektywów w jeden obraz 360°, a nie z samą rozdzielczością, stabilizacją czy transmisją na żywo.