Czym jest światło rozproszone?
Światło rozproszone to światło, które nie pada na fotografowany obiekt z jednego ostrego punktu, lecz jest rozbite, odbite lub przepuszczone przez dużą powierzchnię. Dzięki temu cienie są łagodne, przejścia tonalne płynne, a faktura skóry mniej podkreślona.
W fotografii portretowej światło rozproszone stosuje się wtedy, gdy zależy nam na efekcie miękko rysującego oświetlenia. Taki efekt uzyskuje się przede wszystkim przez użycie dużego źródła światła ustawionego stosunkowo blisko modela.
Jak uzyskać światło rozproszone?
Najczęstsze sposoby to:
- użycie dużego softboxu lub parasolki dyfuzyjnej,
- odbicie światła od ściany, sufitu albo blendy,
- zastosowanie dyfuzora między lampą a modelem,
- fotografowanie w cieniu lub przy zachmurzonym niebie.
Dlaczego duże źródło daje miękkie światło?
Im większe jest źródło światła względem fotografowanej osoby, tym bardziej światło „otacza” twarz. Cienie stają się mniej ostre, a granica między światłem i cieniem jest łagodna. Małe źródło światła, np. goła lampa błyskowa, daje zwykle światło twarde i wyraźne cienie.
Zastosowanie w portrecie
Światło rozproszone jest korzystne w portretach klasycznych, biznesowych, beauty i rodzinnych. Pomaga ukryć drobne niedoskonałości skóry i tworzy spokojny, naturalny efekt. Na egzaminie warto zapamiętać: miękkie oświetlenie = duże, rozproszone źródło światła.