Temperatura barwowa określa barwę światła i wyrażana jest w kelwinach (K). Informuje, czy światło ma charakter cieplejszy, neutralny czy chłodniejszy. W fotografii ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego odwzorowania kolorów.
Typowe wartości
- ok. 3200 K – światło żarowe/tungstenowe, ciepłe, żółtopomarańczowe,
- ok. 5500 K – światło dzienne, neutralne, stosowane jako standard dla wielu materiałów fotograficznych,
- powyżej 6500 K – światło chłodne, niebieskawe, np. cień w słoneczny dzień.
Znaczenie w fotografii analogowej
Barwne materiały światłoczułe są produkowane z myślą o określonym rodzaju oświetlenia. Film przeznaczony do światła dziennego powinien być naświetlany światłem o temperaturze barwowej około 5500 K. Użycie światła o innej temperaturze, np. 3200 K, może spowodować powstanie dominanty barwnej.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli wykonuje się reprodukcję kolorowego oryginału na materiale negatywowym przeznaczonym do światła dziennego, należy zastosować oświetlenie o temperaturze barwowej 5500 K. Przy reprodukcji dodatkowo korzystne jest światło rozproszone, ponieważ ogranicza odbicia, połyski i nierównomierne oświetlenie powierzchni.
Do zapamiętania
- 5500 K = światło dzienne,
- 3200 K = światło żarowe/studyjne tungstenowe,
- niezgodność temperatury barwowej z materiałem powoduje błędy kolorystyczne.