Tryby pomiaru światła
Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Tryb pomiaru światła określa, z której części kadru aparat odczytuje jasność sceny i na tej podstawie dobiera parametry ekspozycji: czas naświetlania, przysłonę oraz czułość ISO.
Centralnie ważony pomiar światła
Centralnie ważony pomiar światła analizuje jasność na większej części lub całej powierzchni kadru, ale największe znaczenie przypisuje obszarowi centralnemu. Jest przydatny, gdy główny motyw znajduje się blisko środka zdjęcia, np. w portrecie lub fotografii dokumentacyjnej.
W kontekście pytania egzaminacyjnego należy zapamiętać: jeśli chodzi o pomiar obejmujący całą powierzchnię kadru, poprawną odpowiedzią jest pomiar centralnie ważony.
Matrycowy pomiar światła
Matrycowy pomiar światła dzieli kadr na wiele pól i analizuje je oddzielnie. Aparat porównuje jasność różnych obszarów i dobiera ekspozycję według algorytmu. To najczęściej używany tryb automatyczny, dobry do scen o zróżnicowanym oświetleniu.
Punktowy pomiar światła
Punktowy pomiar światła mierzy jasność z bardzo małego fragmentu kadru. Stosuje się go wtedy, gdy trzeba precyzyjnie dobrać ekspozycję dla konkretnego elementu, np. twarzy oświetlonej punktowo albo Księżyca na ciemnym niebie.
Pomiar punktowy w polu AF
W tym trybie pomiar światła może być powiązany z aktywnym punktem autofokusa. Aparat mierzy jasność w miejscu, na które ustawiana jest ostrość.
Najważniejsze do egzaminu
- centralnie ważony — obejmuje dużą część kadru, z naciskiem na środek,
- matrycowy — analizuje wiele pól kadru algorytmicznie,
- punktowy — mierzy bardzo mały fragment kadru,
- punktowy w polu AF — mierzy światło w okolicy aktywnego punktu ostrości.