Zbliżenie to plan fotograficzny, w którym fotografowany motyw zajmuje dużą część kadru, a tło i otoczenie mają małe znaczenie. Celem jest pokazanie szczegółu, emocji, faktury albo konkretnego elementu sceny.
W fotografii osób zbliżenie może obejmować np. twarz, głowę z fragmentem ramion albo wybrany fragment ciała. W fotografii przedmiotów zbliżeniem będzie kadr pokazujący obiekt lub jego część tak, że wypełnia on większość zdjęcia.
Jak rozpoznać zbliżenie?
Cechy typowe dla zbliżenia:
- główny motyw wypełnia znaczną część kadru,
- widocznych jest niewiele elementów otoczenia,
- zdjęcie skupia uwagę na szczególe,
- kontekst miejsca jest ograniczony lub nieistotny.
W pytaniu egzaminacyjnym zdjęcie pokazuje głównie buty i fragment nóg. Nie widzimy całej postaci ani szerokiego otoczenia, dlatego jest to zbliżenie.
Różnica względem innych planów
- Plan ogólny pokazuje całą scenę i otoczenie.
- Plan daleki obejmuje bardzo szeroki widok, często z małą sylwetką człowieka.
- Plan amerykański pokazuje postać mniej więcej od kolan lub połowy ud w górę.
- Zbliżenie koncentruje się na małym fragmencie sceny lub obiektu.
Znaczenie praktyczne
Zbliżenie stosuje się, gdy ważny jest detal: wyraz twarzy, faktura materiału, element produktu, uszkodzenie, gest albo szczegół sytuacji. W fotografii egzaminacyjnej najważniejsze jest rozpoznanie, czy kadr pokazuje szeroki kontekst, całą postać, czy tylko wybrany fragment.