Zniekształcenia perspektywiczne

Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu

Czym są zniekształcenia perspektywiczne?

Zniekształcenia perspektywiczne powstają wtedy, gdy aparat nie jest ustawiony równolegle do fotografowanej płaszczyzny lub gdy oś optyczna obiektywu nie jest do niej prostopadła. W efekcie elementy znajdujące się bliżej aparatu wydają się większe, a dalsze mniejsze.

W przypadku fotografowania dokumentu może to spowodować, że prostokątna kartka będzie wyglądała jak trapez, a linie tekstu lub krawędzie dokumentu nie będą równoległe.

Jak uniknąć zniekształceń dokumentu?

Aby sfotografować płaski dokument poprawnie:

  • ustaw dokument na płaskiej powierzchni,
  • ustaw aparat dokładnie nad środkiem dokumentu,
  • zadbaj, aby oś optyczna obiektywu była prostopadła do płaszczyzny dokumentu,
  • matryca aparatu powinna być równoległa do fotografowanej kartki,
  • unikaj pochylania aparatu w górę, dół lub na boki.

Dlaczego samo użycie teleobiektywu nie wystarczy?

Fotografowanie z większej odległości i użycie dłuższej ogniskowej może zmniejszyć wrażenie perspektywy, ale nie usuwa problemu, jeśli aparat nadal jest ustawiony pod kątem. Kluczowe jest prawidłowe ustawienie osi optycznej względem dokumentu.

Zniekształcenia perspektywiczne a dystorsja

Nie należy mylić zniekształceń perspektywicznych z dystorsją obiektywu. Zniekształcenia perspektywiczne wynikają głównie z ustawienia aparatu względem fotografowanego obiektu. Dystorsja jest wadą optyczną obiektywu, np. beczkową lub poduszkową.

Przykład egzaminacyjny

Jeśli celem jest sfotografowanie płaskiego dokumentu bez deformacji perspektywy, poprawnym rozwiązaniem jest ustawienie aparatu tak, aby oś optyczna obiektywu była prostopadła do płaszczyzny dokumentu.