Charakterystyka kierunkowości mikrofonu

Charakterystyka kierunkowości mikrofonu określa, z których stron mikrofon najskuteczniej odbiera dźwięk, a z których go tłumi. Jest to ważne podczas nagrań filmowych, reportażowych, studyjnych i terenowych, szczególnie wtedy, gdy w otoczeniu występują inne źródła hałasu.

Najważniejsze typy charakterystyk

• Wszechkierunkowa / bezkierunkowa – mikrofon zbiera dźwięk podobnie ze wszystkich stron. Sprawdza się przy nagrywaniu atmosfery miejsca, ale słabo izoluje wybrane źródło.
• Dwukierunkowa – odbiera dźwięk głównie z przodu i z tyłu, tłumiąc boki. Bywa używana np. w wywiadach dwóch osób siedzących naprzeciwko siebie.
• Kierunkowa, np. kardioidalna – najlepiej zbiera dźwięk z przodu, ograniczając dźwięki z tyłu i częściowo z boków.
• Ultrakierunkowa – ma bardzo wąski obszar największej czułości. Pozwala uchwycić dźwięk z konkretnego, często oddalonego źródła, jednocześnie ograniczając dźwięki dochodzące z boków.

Dlaczego mikrofon ultrakierunkowy?

Jeżeli trzeba zarejestrować odległe źródło dźwięku w obecności innych źródeł akustycznych, najlepszym wyborem jest mikrofon ultrakierunkowy, często nazywany mikrofonem typu shotgun. Dzięki wąskiej charakterystyce kierunkowej można skierować go dokładnie na mówiącą osobę, instrument lub inne źródło, a niepożądane dźwięki z otoczenia zostaną częściowo stłumione.

Ważne ograniczenie

Mikrofon ultrakierunkowy nie działa jak obiektyw z zoomem – nie „przybliża” dźwięku w sensie optycznym. Nadal trzeba ustawić go możliwie blisko źródła i precyzyjnie skierować. Im większa odległość, tym więcej pogłosu i hałasu może trafić do nagrania.