Przejdź do głównej treści

Rozdzielczość bitowa dźwięku

Słownik kwalifikacji AUD.05 - Realizacja projektów graficznych i multimedialnych

Czym jest rozdzielczość bitowa dźwięku?

Rozdzielczość bitowa dźwięku określa, ile bitów jest używanych do zapisania jednej próbki sygnału audio. Im większa liczba bitów, tym dokładniej można zapisać poziom głośności próbki.

W praktyce rozdzielczość bitowa wpływa głównie na:
- dynamikę dźwięku, czyli różnicę między najcichszymi i najgłośniejszymi fragmentami,
- poziom szumów kwantyzacji,
- dokładność odwzorowania sygnału analogowego w postaci cyfrowej.

Przykłady rozdzielczości

  • 8 bitów – niska jakość, mała dynamika, słyszalne zniekształcenia,
  • 16 bitów – standard płyty CD-Audio,
  • 24 bity – często stosowane w nagraniach studyjnych,
  • 32 bity float – używane w profesjonalnej obróbce dźwięku.

Standard CD-Audio

Płyta kompaktowa audio zapisuje dźwięk jako cyfrowy sygnał PCM o parametrach:

  • częstotliwość próbkowania: 44,1 kHz,
  • rozdzielczość bitowa: 16 bitów na próbkę,
  • zwykle 2 kanały, czyli stereo.

Oznacza to, że w każdej sekundzie dla każdego kanału zapisywanych jest 44 100 próbek, a każda próbka ma dokładność 16 bitów.

Ważne rozróżnienie

Rozdzielczości bitowej dźwięku nie należy mylić z bitrate’em. Rozdzielczość bitowa mówi, ile bitów ma jedna próbka, a bitrate określa ilość danych przesyłanych lub zapisywanych w ciągu sekundy.