Szum cyfrowy w fotografii

Słownik kwalifikacji AUD.05 - Realizacja projektów graficznych i multimedialnych

Czym jest szum cyfrowy w fotografii?

Szum cyfrowy to niepożądane zakłócenia widoczne na zdjęciu, najczęściej jako kolorowe kropki, ziarnistość lub utrata szczegółów. Pojawia się szczególnie w ciemnych partiach obrazu oraz przy fotografowaniu w słabym oświetleniu.

Główna przyczyna

Najważniejszym ustawieniem wpływającym na poziom szumu jest czułość ISO. Im wyższa wartość ISO, tym aparat mocniej wzmacnia sygnał z matrycy. Dzięki temu zdjęcie może być jaśniejsze, ale jednocześnie rośnie ryzyko pojawienia się szumów.

Przykład:
- ISO 100–200 – mało szumu, dobra jakość obrazu,
- ISO 800–1600 – większe ryzyko szumu,
- ISO 3200 i więcej – szum może być wyraźnie widoczny, zwłaszcza w słabym świetle.

Jak ograniczyć szum?

Aby zmniejszyć poziom szumów, warto:
- ustawić możliwie niską wartość ISO,
- doświetlić scenę lampą, światłem ciągłym lub odbłyśnikiem,
- użyć statywu i wydłużyć czas naświetlania,
- fotografować w formacie RAW, który daje większe możliwości odszumiania,
- stosować funkcję redukcji szumów w aparacie lub programie graficznym.

Ważne rozróżnienie

Balans bieli wpływa na kolorystykę zdjęcia, autofocus na ustawianie ostrości, a redukcja czerwonych oczu na wygląd źrenic przy zdjęciach z lampą. Żadne z tych ustawień nie jest podstawowym parametrem ograniczającym szum. W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących szumów najczęściej poprawną odpowiedzią będzie wartość ISO.