Charakterystyka kardioidalna

Słownik kwalifikacji AUD.07 - Realizacja nagłośnień

Charakterystyka kardioidalna to kierunkowa charakterystyka mikrofonu, w której mikrofon najlepiej zbiera dźwięk z przodu, słabiej z boków i najmniej z tyłu. Jej nazwa pochodzi od kształtu wykresu przypominającego serce.

Jak działa mikrofon kardioidalny?

Mikrofon kardioidalny jest najbardziej czuły na dźwięki dochodzące od strony przedniej, czyli od strony kapsuły mikrofonu. Dźwięki z tyłu są tłumione, co pomaga ograniczyć sprzężenia i niepożądane odgłosy ze sceny.

Zastosowanie

Charakterystyka kardioidalna jest bardzo popularna w nagłośnieniu live, szczególnie przy:

  • mikrofonach wokalnych,
  • nagłaśnianiu instrumentów na scenie,
  • ograniczaniu przesłuchów z innych źródeł,
  • pracy z monitorami odsłuchowymi.

Przykład

Mikrofon Shure SM58 ma charakterystykę kardioidalną. Oznacza to, że jest mikrofonem kierunkowym, a nie wszechkierunkowym.

Ważne rozróżnienie

  • Wszechkierunkowy – zbiera dźwięk podobnie ze wszystkich stron.
  • Kardioidalny – zbiera głównie z przodu.
  • Superkardioidalny – jeszcze węższy kierunek z przodu, ale z pewną czułością z tyłu.

Na egzaminie określenie „kierunkowy” przy mikrofonie SM58 oznacza właśnie charakterystykę kardioidalną.