Filtr parametryczny

Słownik kwalifikacji AUD.07 - Realizacja nagłośnień

Co to jest filtr parametryczny?

Filtr parametryczny to rodzaj korekcji barwy w mikserze lub procesorze audio, w którym realizator może precyzyjnie ustawić parametry działania filtra. Najczęściej reguluje się:

  • częstotliwość – miejsce w paśmie, którego dotyczy korekcja,
  • wzmocnienie lub tłumienie – o ile dB podbijamy albo wycinamy dany zakres,
  • dobroć Q – szerokość pasma działania filtra.

Zastosowanie w nagłośnieniu

Filtr parametryczny stosuje się do korygowania brzmienia źródeł dźwięku, eliminowania dudnienia, syczenia, sprzężeń oraz niepożądanych rezonansów. W konsoletach cyfrowych jest podstawowym narzędziem korekcji kanałów wejściowych, sum, grup i torów monitorowych.

Usuwanie wąskiego rezonansu

Jeżeli problem występuje tylko w bardzo wąskim zakresie częstotliwości, należy użyć:

  • wysokiej dobroci Q – filtr działa wtedy wąsko i precyzyjnie,
  • dużego tłumienia – problematyczna częstotliwość zostaje mocno obniżona,
  • odpowiednio dobranej częstotliwości środkowej – trzeba trafić dokładnie w rezonans.

Takie ustawienie przypomina działanie filtra typu notch, czyli wąskiego filtra wycinającego.

Przykład praktyczny

Jeśli w mikrofonie pojawia się drażniący rezonans około 630 Hz, można ustawić filtr parametryczny na:

  • częstotliwość: 630 Hz,
  • Q: wysokie, np. 8–12,
  • gain: ujemny, np. -6 do -12 dB.

Nie należy stosować szerokiego filtra przy wąskim problemie, ponieważ osłabiłoby to także użyteczne częstotliwości i pogorszyło naturalność brzmienia.