Mikrofon superkardioidalny ma kierunkową charakterystykę odbioru dźwięku: najlepiej zbiera sygnał z przodu, słabiej z boków, a z tyłu ma niewielki „listek” czułości. Oznacza to, że nie należy traktować jego tyłu jako miejsca całkowitego tłumienia.
Najważniejsza cecha praktyczna
Przy pracy z monitorem odsłuchowym monitor należy ustawić w miejscu najmniejszej czułości mikrofonu, czyli w tzw. punkcie odrzutu charakterystyki.
W zadaniach egzaminacyjnych dla mikrofonu superkardioidalnego przyjmuje się ustawienie monitora odsłuchowego pod kątem około 110° względem osi mikrofonu.
Dlaczego nie z tyłu mikrofonu?
W mikrofonie kardioidalnym największe tłumienie znajduje się zwykle z tyłu, czyli pod kątem 180°. Mikrofon superkardioidalny ma jednak wąską charakterystykę z przodu i mały obszar czułości z tyłu. Dlatego ustawienie monitora dokładnie za mikrofonem może zwiększyć ryzyko sprzężenia.
Zastosowanie
Mikrofony superkardioidalne stosuje się na scenie, gdy trzeba lepiej odseparować źródło dźwięku od hałasu otoczenia, innych instrumentów lub monitorów.
Zasada egzaminacyjna
Jeśli pytanie dotyczy ustawienia monitora odsłuchowego przy mikrofonie superkardioidalnym, poprawna odpowiedź to zwykle: pod kątem 110°.