Pytania pomocnicze - AUD.07

Oznacza, że sygnał przekraczający próg o 4 dB zostanie na wyjściu zwiększony tylko o 1 dB. Kompresor redukuje więc nadmiarową dynamikę w stosunku 4:1.

Ratio określa siłę kompresji, czyli stopień redukcji poziomu. Attack określa czas, po jakim kompresor zacznie działać po przekroczeniu progu.

Ratio mówi, jak mocno sygnał jest kompresowany. Release określa, jak szybko kompresor przestaje kompresować po spadku sygnału poniżej progu.

Gain/MakeUp służy do podniesienia poziomu sygnału po kompresji. Kompresor zwykle zmniejsza poziom szczytów, więc MakeUp pozwala wyrównać głośność.

Kompresor zaczyna działać, gdy poziom sygnału przekroczy ustawiony próg, czyli threshold. Dopiero wtedy parametry takie jak Ratio, Attack i Release mają wpływ na sygnał.

Bardzo wysokie wartości Ratio, np. 10:1, 20:1 lub ∞:1, dają efekt zbliżony do limitera. Ograniczają one dalszy wzrost poziomu sygnału powyżej progu.

To sygnał sterujący pracą bramki. Na jego podstawie bramka decyduje, czy otworzyć, czy zamknąć tor audio.

Nie bezpośrednio. Filtr Side Chain zmienia sygnał sterujący, a nie główny sygnał audio.

Aby bramka reagowała głównie na właściwy instrument, np. werbel lub stopę, a mniej na przesłuchy z innych elementów zestawu.

Sygnał bramkowany to właściwy sygnał audio, który przechodzi przez bramkę. Sygnał bramkujący to sygnał sterujący otwieraniem i zamykaniem bramki.

Bramka może otwierać się w niewłaściwych momentach albo nie otwierać się wtedy, gdy powinna. Może to powodować ucinanie dźwięku lub przepuszczanie przesłuchów.

Korektor w torze audio zmienia słyszalne brzmienie sygnału. Filtr Side Chain zmienia tylko to, jak procesor dynamiki reaguje na sygnał.

Rząd filtru określa stromość tłumienia sygnału poza pasmem przepuszczania. Każdy rząd dodaje około 6 dB tłumienia na oktawę.

Należy pomnożyć rząd filtru przez 6 dB. Filtr n-tego rzędu ma więc nachylenie n × 6 dB/oktawę.

Filtr drugiego rzędu tłumi sygnał z nachyleniem 2 × 6 dB, czyli 12 dB na oktawę.

Filtr czwartego rzędu ma nachylenie 4 × 6 dB, czyli 24 dB na oktawę.

Oktawa oznacza dwukrotną zmianę częstotliwości. Przykładowo przejście z 100 Hz na 200 Hz to wzrost o jedną oktawę.

Ponieważ każdy kolejny rząd zwiększa nachylenie charakterystyki o 6 dB/oktawę. Dzięki temu sygnały poza pasmem przepuszczania są tłumione szybciej.

Stosuje się je m.in. w filtrach Low Cut, zwrotnicach głośnikowych, procesorach DSP i korektorach. Pozwalają kontrolować, które częstotliwości trafiają do danego elementu systemu.

Ponieważ znajduje się bezpośrednio na scenie i może fizycznie ustawić monitor w odpowiednim miejscu oraz skierować go do wykonawcy. Realizator FOH zwykle pracuje z oddalonego stanowiska.

Asystent sceniczny wykonuje głównie czynności techniczne na scenie, np. ustawia sprzęt i sprawdza połączenia. Realizator FOH odpowiada za brzmienie nagłośnienia słyszanego przez publiczność.

Proporcje w głównym nagłośnieniu ustawia realizator przy konsolecie FOH, słuchając systemu z perspektywy publiczności. Asystent na scenie nie ma właściwych warunków odsłuchowych do takich decyzji.

Monitor powinien być skierowany do wykonawcy tak, aby dobrze słyszał swój odsłuch i jednocześnie ograniczyć ryzyko sprzężeń. Ważne są położenie, kąt ustawienia i odległość od mikrofonów.

Brzmienie wzmacniacza jest częścią ustawień muzyka i koncepcji artystycznej. Zmiany powinny być wykonywane przez gitarzystę lub na jego wyraźne polecenie.

Może szybko poprawiać ustawienie mikrofonów i monitorów, sprawdzać okablowanie oraz przekazywać informacje między wykonawcami a realizatorem. Przyspiesza to przebieg próby.

FOH oznacza Front of House. W nagłośnieniu odnosi się do dźwięku i systemu nagłośnienia przeznaczonego dla widowni.

System FOH nagłaśnia publiczność, a monitory sceniczne są przeznaczone dla wykonawców na scenie. To dwa różne miksy i często osobne tory sygnałowe.

Stanowisko FOH znajduje się najczęściej na widowni, w miejscu umożliwiającym ocenę brzmienia podobną do tej, którą słyszy publiczność.

Nie. Linia basowa to partia muzyczna lub zakres niskich częstotliwości, natomiast FOH oznacza nagłośnienie dla widowni.

Nie. Linie opóźnienia mogą wspomagać nagłośnienie dalszych części widowni, ale FOH oznacza ogólnie główny system i miks dla publiczności.

High Cut oznacza filtr, który tłumi wysokie częstotliwości. Jest to filtr górnozaporowy, czyli jednocześnie dolnoprzepustowy.

Ponieważ przepuszcza niskie częstotliwości, a ogranicza lub odcina wysokie. Nazwa zależy od tego, czy opisujemy pasmo przepuszczane, czy zaporowe.

High Cut tłumi wysokie częstotliwości, a Low Cut tłumi niskie częstotliwości. High Cut to filtr dolnoprzepustowy, a Low Cut to filtr górnoprzepustowy.

To częstotliwość, od której filtr zaczyna wyraźnie tłumić wyższe składowe sygnału. Zwykle określa punkt spadku poziomu o około 3 dB.

Stosuje się go m.in. do ograniczania syczenia, szumów wysokoczęstotliwościowych lub nadmiernej ostrości brzmienia. Może też pomóc uporządkować pasmo w miksie.

Na wykresie niskie częstotliwości pozostają przepuszczane, a powyżej częstotliwości granicznej poziom zaczyna opadać. Spadek dotyczy prawej, wysokoczęstotliwościowej części wykresu.

Do szybkiego porównania sygnału przetworzonego z nieprzetworzonym. Pozwala ocenić, czy zastosowany efekt lub procesor rzeczywiście poprawia brzmienie.

Nie. Bypass nie odłącza zasilania, tylko omija sekcję obróbki sygnału w urządzeniu.

Bypass przepuszcza sygnał dalej, ale bez obróbki. Wyciszenie powoduje zatrzymanie lub znaczne obniżenie poziomu sygnału.

Najczęściej w kompresorach, limiterach, bramkach szumów, korektorach, procesorach efektów oraz wtyczkach audio.

Sygnał przechodzi dalej bez kompresji. Kompresor nie zmienia wtedy dynamiki sygnału.

Pozwala sprawdzić, czy efekt nie jest zbyt mocny i czy faktycznie poprawia miks. To podstawowa metoda kontroli sensowności obróbki.

Zasilanie phantom to napięcie stałe DC podawane z wejścia mikrofonowego, najczęściej przez złącze XLR. Służy do zasilania urządzeń takich jak mikrofony pojemnościowe lub aktywne DI-boxy.

Phantom jest zasilaniem stałoprądowym, czyli DC. Napięcie AC oznaczałoby prąd przemienny, który nie jest standardowym sposobem zasilania mikrofonów przez phantom.

Najczęściej są to mikrofony pojemnościowe, aktywne DI-boxy oraz niektóre aktywne akcesoria audio. Mikrofony dynamiczne zwykle nie wymagają takiego zasilania.

Zwykły mikrofon dynamiczny nie potrzebuje zasilania phantom do pracy. W większości przypadków poprawnie podłączony mikrofon dynamiczny nie zostanie uszkodzony przez phantom, ale nie jest ono dla niego konieczne.

W typowym połączeniu XLR napięcie phantom jest podawane symetrycznie na piny sygnałowe względem masy. Dzięki temu nie zakłóca przesyłanego sygnału audio w torze symetrycznym.

Pasywny DI-box nie wymaga zasilania, ponieważ działa na transformatorze. Zasilania phantom może wymagać DI-box aktywny.

Przed włączeniem phantom warto upewnić się, że podłączone urządzenie może je bezpiecznie przyjąć. Szczególną ostrożność należy zachować przy mikrofonach wstęgowych i nietypowych połączeniach kablowych.

DI-Box oznacza Direct Box. Urządzenie służy do bezpośredniego podłączenia instrumentu lub innego źródła liniowego do systemu nagłośnieniowego.

DI-Box dopasowuje sygnał z instrumentu, np. gitary basowej lub keyboardu, do wejścia mikrofonowego miksera. Często zamienia sygnał niesymetryczny na symetryczny.

Pozwala przesłać sygnał na dużą odległość przewodem XLR z mniejszą podatnością na zakłócenia. Ułatwia też podłączenie instrumentów bez konieczności użycia mikrofonu przy wzmacniaczu.

Pasywny DI-Box działa zwykle na transformatorze i nie wymaga zasilania. Aktywny DI-Box ma układ elektroniczny, wymaga baterii lub phantom power i lepiej sprawdza się przy źródłach o wysokiej impedancji.

Ground Lift rozłącza masę sygnałową w celu ograniczenia brumu wynikającego z pętli masy. Jest często używany, gdy w torze audio pojawia się przydźwięk sieciowy.

PAD tłumi zbyt wysoki poziom sygnału wejściowego. Chroni wejście miksera lub DI-Boxa przed przesterowaniem.

Typowo DI-Box ma wejście jack TS lub TRS dla instrumentu oraz wyjście XLR do miksera. Często posiada też wyjście THRU/LINK do podłączenia wzmacniacza instrumentalnego.

PFL oznacza Pre Fader Listen, czyli odsłuch sygnału przed tłumikiem kanału. Pozwala sprawdzić sygnał niezależnie od położenia suwaka głośności.

PFL służy głównie do kontroli obecności i jakości sygnału oraz ustawiania wzmocnienia wejściowego gain. Dzięki temu można odsłuchać kanał bez wysyłania go na sumę główną.

Ponieważ punkt pobrania sygnału znajduje się przed faderem. Nawet gdy tłumik jest całkowicie ściszony, sygnał nadal może być słyszany w odsłuchu PFL.

PFL pokazuje sygnał przed tłumikiem, więc nie zależy od ustawienia suwaka. Odsłuch po tłumiku uwzględnia poziom ustawiony faderem.

Nie. PFL jest funkcją odsłuchową dla realizatora i nie zmienia poziomu sygnału na wyjściu głównym.

Pozwala obserwować i odsłuchać poziom wejściowy kanału przed regulacją głośności faderem. Ułatwia ustawienie prawidłowego poziomu bez przesterowania.