Szum różowy
Słownik kwalifikacji AUD.07 - Realizacja nagłośnień
Co to jest szum różowy?
Szum różowy to sygnał testowy, w którym energia maleje wraz ze wzrostem częstotliwości tak, aby w każdym paśmie oktawowym była zbliżona ilość energii. Oznacza to, że zakres 100–200 Hz ma podobną energię jak 1–2 kHz czy 5–10 kHz.
W praktyce nagłośnieniowej szum różowy jest standardowo używany do sprawdzania i wyrównywania charakterystyki częstotliwościowej zestawów nagłośnieniowych. Podaje się go na system, a następnie obserwuje odpowiedź na analizatorze widma lub w systemie pomiarowym.
Dlaczego używa się szumu różowego?
- dobrze odpowiada sposobowi, w jaki analizatory RTA pokazują pasma oktawowe i tercjowe,
- nie eksponuje nadmiernie wysokich częstotliwości jak szum biały,
- pozwala szybko ocenić, które zakresy pasma są podbite lub osłabione,
- ułatwia korekcję systemu za pomocą equalizera lub procesora głośnikowego.
Szum różowy a biały
Szum biały ma jednakową energię na każdy herc pasma. W analizie oktawowej powoduje to pozorne narastanie energii w górze pasma, dlatego nie jest standardowym wyborem do strojenia systemów nagłośnieniowych.
Szum różowy jest bardziej praktyczny przy pomiarach elektroakustycznych, ponieważ daje bardziej wyrównany obraz pasma w skali muzycznej, czyli oktawowej.
Zastosowanie w nagłośnieniu
Typowa procedura:
- Wygenerować szum różowy z miksera, procesora lub programu pomiarowego.
- Odtworzyć go przez system nagłośnieniowy.
- Zmierzyć odpowiedź mikrofonem pomiarowym i analizatorem widma.
- Skorygować nierówności za pomocą EQ lub procesora głośnikowego.
Należy zachować rozsądny poziom głośności, ponieważ długotrwały szum testowy może być uciążliwy i niebezpieczny dla słuchu.