Technika mikrofonowa MM oznacza nagłośnienie z użyciem wielu mikrofonów, najczęściej po jednym mikrofonie dla każdego źródła dźwięku lub instrumentu. Skrót MM można rozumieć jako technikę multi-microphone, czyli wielomikrofonową.
Zasada działania
W tej technice każdy instrument jest zbierany osobnym mikrofonem, a sygnał z każdego mikrofonu trafia do osobnego, zwykle monofonicznego toru wejściowego w konsolecie mikserskiej. Dzięki temu realizator ma niezależną kontrolę nad:
- poziomem głośności każdego instrumentu,
- korekcją barwy,
- panoramą,
- dynamiką,
- wysyłkami na monitory lub efekty.
Przykład: kwartet smyczkowy
Typowy kwartet smyczkowy składa się z czterech instrumentów:
- I skrzypce,
- II skrzypce,
- altówka,
- wiolonczela.
Jeżeli stosowana jest technika MM i każdy instrument ma własny mikrofon, należy przydzielić 4 osobne monofoniczne tory w mikserze. Każdy tor obsługuje jeden mikrofon i jeden instrument.
Dlaczego nie mniej?
Mniejsza liczba torów oznaczałaby, że kilka instrumentów jest zbieranych jednym mikrofonem lub wcześniej sumowanych, co nie jest typowym zastosowaniem techniki MM. W nagłośnieniu plenerowym osobne mikrofony ułatwiają uzyskanie odpowiedniego poziomu, ograniczenie sprzężeń i lepszą kontrolę proporcji między instrumentami.
Wniosek egzaminacyjny
Liczba monofonicznych torów w technice MM zwykle odpowiada liczbie indywidualnie mikrofonowanych źródeł dźwięku. Dla kwartetu smyczkowego są to 4 tory.