Karty pamięci z rodziny SD są popularnymi nośnikami danych stosowanymi m.in. w rejestratorach audio, kamerach, aparatach fotograficznych i przenośnych urządzeniach multimedialnych. W montażu dźwięku mają znaczenie przede wszystkim jako nośniki nagrań terenowych i materiałów źródłowych.
Podstawowe typy kart SD
Rodzina kart SD obejmuje kilka standardów różniących się głównie maksymalną pojemnością i systemem plików:
- SD - najstarszy standard, zwykle do 2 GB,
- SDHC - Secure Digital High Capacity, od 4 GB do 32 GB,
- SDXC - Secure Digital eXtended Capacity, od 64 GB do 2 TB,
- SDUC - nowszy standard, teoretycznie do 128 TB, rzadziej spotykany w typowych pytaniach egzaminacyjnych.
W pytaniu egzaminacyjnym spośród odpowiedzi SD, SD A1, SDHC, SDXC największą pojemnością charakteryzuje się SDXC.
Co oznacza SD A1?
Oznaczenie A1 nie określa pojemności karty. Jest to klasa wydajności aplikacyjnej, informująca o minimalnej liczbie operacji wejścia/wyjścia na sekundę. Spotyka się ją głównie w kartach używanych w smartfonach i urządzeniach mobilnych.
Dlatego karta oznaczona jako SD A1 nie musi mieć większej pojemności od SDHC lub SDXC. A1 dotyczy wydajności, a nie standardu pojemności.
Znaczenie w pracy z dźwiękiem
Przy nagrywaniu dźwięku ważne są:
- pojemność karty,
- prędkość zapisu,
- zgodność z urządzeniem nagrywającym,
- stabilność i niezawodność nośnika.
Do długich nagrań wielokanałowych zwykle wybiera się karty o większej pojemności, np. SDXC, pod warunkiem że rejestrator obsługuje ten standard.