Maskowanie dźwięku

Co to jest maskowanie dźwięku?

Maskowanie dźwięku to zjawisko psychoakustyczne polegające na tym, że obecność jednego dźwięku powoduje podwyższenie progu słyszalności innego dźwięku. Oznacza to, że dźwięk słabszy może stać się niesłyszalny lub trudniejszy do zauważenia, jeśli jednocześnie występuje inny, silniejszy dźwięk.

Najważniejsze: maskowanie nie oznacza zmiany barwy ani powstawania nowych tonów. Chodzi o to, że ucho i mózg gorzej wykrywają pewne sygnały w obecności innych sygnałów.

Przykład

Cichy szum wentylatora może być słyszalny w ciszy, ale przestaje być zauważalny, gdy w pomieszczeniu gra głośna muzyka. Muzyka maskuje szum, ponieważ podnosi próg jego słyszalności.

Maskowanie częstotliwościowe

Najczęściej maskowane są dźwięki o częstotliwościach zbliżonych do dźwięku maskującego. Głośny ton o danej częstotliwości może utrudniać usłyszenie cichszych tonów znajdujących się blisko niego w widmie.

Maskowanie czasowe

Maskowanie może działać także w czasie. Głośny impuls może utrudnić usłyszenie krótkiego, cichszego dźwięku pojawiającego się tuż przed nim lub tuż po nim.

Znaczenie w montażu dźwięku

W praktyce realizatorskiej maskowanie jest ważne przy:
- miksowaniu dialogu z muzyką i efektami,
- usuwaniu lub ukrywaniu szumów,
- korekcji EQ, gdy instrumenty zasłaniają się wzajemnie,
- kompresji stratnej, np. MP3, gdzie usuwa się informacje mniej słyszalne dla człowieka.

Do zapamiętania

W pytaniach egzaminacyjnych poprawna definicja maskowania brzmi: podwyższenie progu słyszalności jednego dźwięku wskutek obecności innego dźwięku.