W systemach audio zapis typu 2.0, 2.1, 5.1 lub 7.1 określa liczbę kanałów odtwarzanego dźwięku. Jest to ważne przy montażu, miksie i konfiguracji odsłuchu.
Co oznaczają liczby?
Pierwsza liczba oznacza liczbę podstawowych kanałów pełnopasmowych, czyli takich, które przenoszą szeroki zakres częstotliwości. Druga liczba oznacza liczbę kanałów niskotonowych, najczęściej przeznaczonych dla subwoofera, czyli kanału LFE.
Przykłady:
- 1.0 – dźwięk mono, jeden kanał,
- 2.0 – stereo: lewy i prawy kanał, bez subwoofera,
- 2.1 – stereo z dodatkowym kanałem subbasowym,
- 5.1 – pięć kanałów pełnopasmowych i jeden kanał LFE,
- 7.1 – siedem kanałów pełnopasmowych i jeden kanał LFE.
Dlaczego 2.0 oznacza stereo?
Format 2.0 składa się z dwóch kanałów: lewego (L) i prawego (R). Brak kanału subbasowego oznacza cyfra 0 po kropce. Dlatego dźwięk stereo bez subwoofera zapisuje się właśnie jako 2.0.
Kanał LFE a subwoofer
Kanał LFE, czyli Low Frequency Effects, służy głównie do efektów niskoczęstotliwościowych, np. wybuchów w filmie. W zapisie systemu audio odpowiada mu liczba po kropce. Przykładowo w systemie 2.1 są dwa kanały stereo oraz jeden kanał niskotonowy.
Typowa pułapka egzaminacyjna
Nie należy mylić zapisu 2.0 z 2.1. Oba systemy mają dwa kanały główne, ale tylko 2.1 zawiera dodatkowy kanał subbasowy. Jeśli pytanie dotyczy stereo bez subwoofera, poprawna odpowiedź to 2.0.