PCM (Pulse Code Modulation)
Słownik kwalifikacji AUD.08 - Montaż dźwięku
Co to jest PCM?
PCM (Pulse Code Modulation) to podstawowy sposób cyfrowego zapisu dźwięku, w którym sygnał analogowy jest zamieniany na ciąg próbek liczbowych. Każda próbka opisuje chwilową wartość amplitudy sygnału.
PCM jest zapisem nieskompresowanym lub stanowi bazę dla formatów nieskompresowanych. O jakości i rozmiarze pliku PCM decydują głównie:
- częstotliwość próbkowania, np. 44,1 kHz, 48 kHz, 96 kHz,
- rozdzielczość bitowa, np. 16 bit, 24 bit,
- liczba kanałów, np. mono, stereo.
Gdzie spotyka się PCM?
Kodowanie PCM występuje m.in. w plikach:
- WAV,
- AIFF / AIF,
- na płytach CD-Audio.
W pytaniach egzaminacyjnych plik .aif należy kojarzyć z formatem AIFF, który standardowo przechowuje dźwięk PCM.
PCM a kompresja stratna
PCM nie działa tak jak formaty stratne, np. MP3, WMA czy często dźwięk w kontenerze MP4. Format stratny usuwa część informacji w celu zmniejszenia rozmiaru pliku. PCM zapisuje próbki bez takiej redukcji, dlatego pliki PCM są zwykle większe, ale zachowują pełną jakość zapisu.
Przykład zapamiętania
.aif/.aiff→ AIFF → zwykle PCM.wav→ WAV → zwykle PCM.mp3→ kompresja stratna.wma→ format kompresowany.mp4→ kontener multimedialny, najczęściej z kodowanym dźwiękiem, np. AAC