Stereofonia natężeniowa

Co to jest stereofonia natężeniowa?

Stereofonia natężeniowa to sposób tworzenia obrazu stereo, w którym lokalizacja źródła dźwięku wynika głównie z różnic poziomu sygnału między kanałem lewym i prawym. Nie opiera się przede wszystkim na różnicach czasu dotarcia dźwięku, lecz na tym, że dany dźwięk jest głośniejszy w jednym kanale niż w drugim.

Cechy stereofonii natężeniowej

• wykorzystuje różnice natężenia/poziomu między kanałami L i R,
• najczęściej stosuje mikrofony ustawione blisko siebie, czyli układy koincydencyjne,
• daje dobrą zgodność fazową,
• zwykle dobrze sumuje się do mono,
• pozwala na precyzyjne ustawienie szerokości obrazu stereo.

Przykłady technik

Do technik stereofonii natężeniowej zalicza się m.in.:

• XY – dwa mikrofony kierunkowe ustawione pod kątem, z kapsułami możliwie blisko siebie,
• MS (Mid-Side) – mikrofon Mid rejestruje środek, a mikrofon Side boki sceny; po dekodowaniu powstaje sygnał stereo L/R.

Dlaczego MS to stereofonia natężeniowa?

W technice MS szerokość stereo powstaje przez odpowiednie proporcje sygnału środkowego i bocznego. Po dekodowaniu różnice między kanałami lewym i prawym wynikają z poziomu sygnałów, a nie z opóźnień czasowych między mikrofonami.

Najważniejsze do egzaminu

Jeśli pytanie brzmi: „Technika mikrofonowa MS to technika…”, poprawna odpowiedź to technika stereofonii natężeniowej.