Co to jest artykulacja?
Artykulacja to sposób wydobywania i łączenia dźwięków w wykonaniu muzycznym. Określa, czy dźwięki mają być grane lub śpiewane płynnie, krótko, oddzielnie, z naciskiem albo w inny charakterystyczny sposób.
W pytaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać: jeśli mowa o metodzie wydobywania dźwięków, chodzi właśnie o artykulację.
Przykłady artykulacji
Do typowych sposobów artykulacji należą:
- legato – dźwięki połączone płynnie,
- staccato – dźwięki krótkie, oddzielone od siebie,
- portato – pośrednio między legato a staccato,
- akcent – mocniejsze podkreślenie dźwięku,
- glissando – płynne przejście między wysokościami dźwięku,
- pizzicato – szarpanie struny zamiast gry smyczkiem,
- arco – gra smyczkiem na instrumencie smyczkowym.
Czym artykulacja nie jest?
Artykulacji nie należy mylić z innymi elementami muzyki:
- tempo określa szybkość utworu,
- dynamika określa głośność lub intensywność dźwięku,
- brzmienie dotyczy barwy dźwięku, czyli tego, jak dany dźwięk jest odbierany,
- agogika dotyczy zmian tempa w przebiegu utworu.
Znaczenie w realizacji nagrań
W nagraniu artykulacja wpływa na charakter śladu dźwiękowego. Krótkie, ostre dźwięki mają wyraźniejsze ataki i transjenty, a płynne legato daje bardziej miękki efekt. Realizator powinien rozumieć artykulację, ponieważ wpływa ona na dobór mikrofonu, ustawienie kompresji, edycję oraz ocenę poprawności wykonania.