Echo to dźwięk odbity od przeszkody, który wraca do słuchacza z takim opóźnieniem, że jest słyszany jako osobne powtórzenie dźwięku pierwotnego. Nie każde odbicie jest echem — krótkie opóźnienia odbieramy raczej jako pogłos, zmianę barwy albo wzmocnienie przestrzenności.
Warunek powstania słyszalnego echa
Przyjmuje się, że aby człowiek usłyszał odbicie jako oddzielne echo, opóźnienie powinno wynosić około 0,1 s, czyli 100 ms.
Dźwięk musi pokonać drogę:
- od źródła/słuchacza do przeszkody,
- od przeszkody z powrotem do słuchacza.
Dlatego całkowita droga dźwięku wynosi 2 × odległość od przeszkody.
Obliczenie minimalnej odległości
Prędkość dźwięku w powietrzu przyjmuje się w przybliżeniu jako 340 m/s.
W czasie 0,1 s dźwięk pokonuje:
340 m/s × 0,1 s = 34 m
To jest droga tam i z powrotem, więc odległość od przeszkody wynosi:
34 m ÷ 2 = 17 m
Minimalna odległość od dużej, odbijającej przeszkody wynosi więc około 17 m.
Znaczenie w realizacji dźwięku
W nagraniach i nagłośnieniu echo może być efektem niepożądanym, szczególnie w dużych salach, halach i plenerze. Może pogarszać zrozumiałość mowy i zaburzać rytm muzyki. Dlatego realizator powinien zwracać uwagę na odległość od ścian, budynków i innych powierzchni silnie odbijających dźwięk.