Filtr pasmowoprzepustowy BPF
Słownik kwalifikacji AUD.09 - Realizacja nagrań dźwiękowych
BPF (Band Pass Filter) to filtr pasmowoprzepustowy, czyli filtr przepuszczający tylko określony zakres częstotliwości, a tłumiący częstotliwości niższe i wyższe od tego zakresu.
W praktyce realizacji dźwięku filtr BPF może być używany do zawężenia sygnału do konkretnego pasma, np. do wyszukania problematycznej częstotliwości, efektów telefonicznych, pracy z syntezatorami lub precyzyjnej korekcji.
Najważniejsze parametry BPF
- częstotliwość środkowa – punkt, wokół którego działa filtr,
- Q – dobroć filtra, czyli parametr określający szerokość pasma,
- gain/level – w korektorach parametrycznych może określać poziom podbicia lub tłumienia danego pasma,
- slope – nachylenie zboczy filtra, jeśli mikser lub procesor pozwala je regulować.
Co oznacza Q w filtrze BPF?
Parametr Q określa, jak szerokie lub wąskie jest pasmo przepuszczane przez filtr.
- wysokie Q = wąskie pasmo, bardziej selektywne działanie,
- niskie Q = szerokie pasmo, łagodniejsze działanie.
Dlatego na cyfrowych mikserach oznaczenie Q odnosi się do zmiany szerokości pasma przenoszenia filtra BPF.
Przykład zastosowania
Jeśli realizator chce znaleźć rezonans w nagraniu wokalu, może ustawić filtr pasmowy, zwiększyć wartość Q, a następnie przesuwać częstotliwość środkową. Wąskie pasmo ułatwia precyzyjne wykrycie niepożądanej częstotliwości.