Hammer-on i pull-off to techniki artykulacyjne stosowane głównie w grze na gitarze i innych instrumentach strunowych z progami, np. gitarze basowej. Pozwalają uzyskać kolejne dźwięki bez ponownego szarpania struny prawą ręką.
Hammer-on
Hammer-on polega na „wbiciu” palca lewej ręki w strunę na wyższym progu po wcześniejszym pobudzeniu struny. Dzięki temu powstaje wyższy dźwięk bez dodatkowego uderzenia kostką lub palcami.
Przykład: gitarzysta uderza strunę na V progu, a następnie szybko dociska palec na VII progu — drugi dźwięk powstaje przez samo dociśnięcie struny.
Pull-off
Pull-off jest techniką odwrotną. Polega na oderwaniu palca z wyższego progu tak, aby zabrzmiał niższy dźwięk już przygotowany na tej samej strunie. Ruch palca powinien lekko „szarpnąć” strunę, aby dźwięk był czytelny.
Przykład: gitarzysta trzyma palce na VII i V progu, uderza dźwięk na VII progu, a następnie odrywa palec z VII progu, zostawiając dźwięk z V progu.
Znaczenie w nagraniach
Hammer-on i pull-off dają płynne, legatowe przejścia między dźwiękami. W nagraniu mogą być mniej atakujące niż dźwięki grane kostką, dlatego realizator powinien zwracać uwagę na:
- czytelność artykulacji,
- poziom transjentów,
- kompresję sygnału gitary,
- szumy progów i przesuwania palców.
Wniosek egzaminacyjny
Terminy slide, pull-off i hammer-on odnoszą się do technik gry na gitarze, dlatego w pytaniu poprawna odpowiedź to: gitara.