Przejdź do głównej treści

Izolacyjność akustyczna

Słownik kwalifikacji AUD.09 - Realizacja nagrań dźwiękowych

Izolacyjność akustyczna określa, jak skutecznie przegroda, pomieszczenie lub obiekt ogranicza przenikanie dźwięku z jednej strony na drugą. W praktyce oznacza to, o ile niższy jest poziom dźwięku po stronie odbioru w porównaniu ze stroną źródła.

Uproszczony wzór

W zadaniach egzaminacyjnych często stosuje się uproszczoną zależność:

D = L1 - L2

Gdzie:
- D — izolacyjność akustyczna lub różnica poziomów dźwięku,
- L1 — poziom ciśnienia akustycznego po stronie źródła dźwięku,
- L2 — poziom ciśnienia akustycznego po stronie odbioru, np. wewnątrz badanego pomieszczenia.

Jeżeli na zewnątrz pomieszczenia zmierzono L1 = 85 dB, a wewnątrz L2 = 50 dB, to:

D = 85 dB - 50 dB = 35 dB

Oznacza to, że pomieszczenie tłumi dźwięk o około 35 dB.

Ważna zasada

Poziomów wyrażonych w decybelach nie dzieli się w tym przypadku przez siebie. Decybel jest skalą logarytmiczną, dlatego różnicę poziomów oblicza się przez odejmowanie, a nie przez dzielenie.

Interpretacja wyniku

  • im większa wartość D, tym lepsza izolacja akustyczna,
  • mała wartość D oznacza, że dźwięk łatwo przedostaje się do pomieszczenia,
  • izolacyjność zależy m.in. od masy przegród, szczelności, konstrukcji ścian, drzwi i okien.

Izolacja a pochłanianie

Izolacyjność akustyczna nie jest tym samym co pochłanianie dźwięku. Materiały pochłaniające, np. pianki akustyczne, zmniejszają odbicia wewnątrz pomieszczenia, ale nie muszą skutecznie blokować dźwięku przechodzącego przez ścianę.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja