Maskowanie w górę
Słownik kwalifikacji AUD.09 - Realizacja nagrań dźwiękowych
Co to jest maskowanie w górę?
Maskowanie w górę to zjawisko psychoakustyczne, w którym dźwięk o niższej częstotliwości utrudnia lub uniemożliwia usłyszenie dźwięku o wyższej częstotliwości. Oznacza to, że silny składnik niskotonowy może „przykryć” słabszy składnik znajdujący się wyżej w paśmie.
Dlaczego „w górę”?
Nazwa odnosi się do kierunku działania w paśmie częstotliwości:
- dźwięk maskujący znajduje się niżej w widmie,
- dźwięk maskowany znajduje się wyżej w widmie,
- maskowanie rozciąga się więc „w górę” częstotliwości.
Przykład: głośny dźwięk basowy może sprawić, że cichszy detal o wyższej częstotliwości będzie mniej słyszalny.
Znaczenie w realizacji dźwięku
Maskowanie w górę jest ważne podczas:
- miksowania nagrań,
- korekcji barwy EQ,
- oceny czytelności instrumentów,
- kompresji stratnej, np. MP3 lub AAC,
- projektowania systemów odsłuchowych.
W praktyce realizator może ograniczyć nadmiar niskich częstotliwości, aby poprawić czytelność wyższych elementów miksu, np. wokalu, werbla lub gitar.
Różnica względem maskowania w dół
Maskowanie w górę: niższa częstotliwość maskuje wyższą.
Maskowanie w dół: wyższa częstotliwość maskowałaby niższą, ale efekt ten jest zwykle słabszy i mniej typowy.
Zapamiętaj
Jeśli w pytaniu pojawia się sytuacja: niski dźwięk maskuje wysoki dźwięk, poprawna odpowiedź to maskowanie w górę.