Mikrofon ambientowy

Słownik kwalifikacji AUD.09 - Realizacja nagrań dźwiękowych

Mikrofon ambientowy służy do rejestrowania dźwięku otoczenia, czyli tzw. ambience: pogłosu pomieszczenia, reakcji publiczności, szumu sali, naturalnych odbić i tła akustycznego. Nie jest ustawiany głównie po to, aby nagrać pojedyncze źródło z bliska, np. lektora, konferansjera czy bęben basowy.

Do czego się go używa?

Mikrofony ambientowe wykorzystuje się m.in. do:
- nagrywania naturalnego brzmienia sali koncertowej,
- rejestrowania reakcji publiczności,
- dodawania przestrzeni do nagrań perkusji lub zespołu,
- dokumentowania atmosfery wydarzenia,
- tworzenia realistycznego tła w produkcji filmowej i radiowej.

Ustawienie mikrofonu ambientowego

Mikrofon ambientowy zwykle ustawia się dalej od źródła dźwięku niż mikrofon bliski. Może znajdować się np. nad publicznością, z tyłu sali, w narożniku pomieszczenia albo kilka metrów przed zespołem. Celem jest uchwycenie proporcji między dźwiękiem bezpośrednim a odbiciami pomieszczenia.

Charakterystyka i dobór mikrofonu

Do nagrań ambientowych można używać różnych mikrofonów, np. pojemnościowych o charakterystyce dookólnej, kardioidalnej lub szerokokardioidalnej. Wybór zależy od tego, czy realizator chce zebrać dźwięk z całego pomieszczenia, czy bardziej kontrolować kierunek nagrania.

Typowy błąd egzaminacyjny

Mikrofon ambientowy nie jest mikrofonem przeznaczonym głównie do bliskiego nagrywania konkretnego źródła, takiego jak lektor, konferansjer czy stopa perkusji. Jego podstawowe zadanie to rejestracja tła i przestrzeni akustycznej pomieszczenia.