Nośniki magnetyczne, np. taśmy szpulowe, kasety magnetofonowe czy kasety DAT, wymagają odpowiednich warunków archiwizacji. Zapis znajduje się na warstwie magnetycznej naniesionej na podłoże z tworzywa, dlatego degradacji mogą ulegać zarówno właściwości magnetyczne, jak i sama konstrukcja taśmy.
Najważniejsze czynniki degradujące
Największe zagrożenia dla zarchiwizowanych nośników magnetycznych to:
- wysoka temperatura – przyspiesza starzenie materiałów, może powodować deformacje podłoża i pogorszenie stabilności zapisu,
- podwyższona wilgotność – sprzyja hydrolizie spoiwa, pleśni oraz zjawisku klejenia się taśmy,
- światło słoneczne – promieniowanie UV i nagrzewanie mogą uszkadzać obudowę, etykiety oraz tworzywa sztuczne.
Dlaczego zapylenie ma mniejszy wpływ?
Zwiększone zapylenie jest niekorzystne, ale zwykle ma mniejszy wpływ na samą degradację przechowywanego nośnika niż temperatura, wilgotność i światło. Kurz może powodować problemy mechaniczne podczas odtwarzania, np. zabrudzenie głowicy, drop-outy lub zarysowania, jednak w archiwum zamknięta kaseta lub taśma w pudełku jest przed nim częściowo chroniona.
Dobre praktyki archiwizacji
- Przechowywać nośniki w stabilnej, umiarkowanej temperaturze.
- Unikać wilgoci i gwałtownych zmian warunków.
- Chronić taśmy przed bezpośrednim światłem słonecznym.
- Trzymać nośniki w pudełkach, pionowo, z dala od pól magnetycznych.
- Okresowo kontrolować stan taśm i wykonywać kopie cyfrowe.
W pytaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać: dla archiwalnych nośników magnetycznych najbardziej szkodliwe są temperatura, wilgotność i światło, a zapylenie ma zwykle wpływ mniejszy i bardziej pośredni.