Stosunek sygnału do szumu

Słownik kwalifikacji AUD.09 - Realizacja nagrań dźwiękowych

Stosunek sygnału do szumu, często oznaczany jako S/N lub SNR (Signal-to-Noise Ratio), określa, jak silny jest sygnał użyteczny w porównaniu z poziomem szumu.

Im większy stosunek sygnału do szumu, tym czystszy i bardziej czytelny dźwięk.

Co jest sygnałem, a co szumem?

  • Sygnał użyteczny – dźwięk, który chcemy nagrać lub przesłać, np. głos wokalisty.
  • Szum – niepożądane zakłócenia, np. szum taśmy, szum elektroniki, zakłócenia toru radiowego.

Przykład praktyczny

W analogowym magnetofonie taśma może wprowadzać słyszalny szum. Jeśli nagrany sygnał jest zbyt słaby, szum staje się bardziej zauważalny. Dlatego stosuje się układy redukcji szumów, np. compandery, które pomagają poprawić relację sygnału do szumu.

Jak poprawia się SNR?

Stosunek sygnału do szumu można poprawić przez:

  • prawidłowe ustawienie poziomu nagrania,
  • unikanie zbyt małego poziomu sygnału,
  • stosowanie dobrej jakości przewodów i urządzeń,
  • redukcję zakłóceń elektrycznych,
  • użycie systemów redukcji szumów, np. compandera.

Ważne na egzaminie

W pytaniach o analogowe mikrofony bezprzewodowe i magnetofony poprawa stosunku sygnału do szumu często wiąże się z pojęciem compandera.