W technice audio rozróżnia się połączenia symetryczne i niesymetryczne. Ma to duże znaczenie dla odporności sygnału na zakłócenia.
Sygnał niesymetryczny
Połączenie niesymetryczne wykorzystuje zwykle dwa przewodniki:
- żyłę sygnałową,
- masę/ekran.
Typowym przykładem jest przewód instrumentalny z wtykiem jack TS. Takie połączenie jest proste, ale bardziej podatne na zakłócenia, szczególnie przy długich kablach. Dlatego przewody niesymetryczne powinny być możliwie krótkie.
Sygnał symetryczny
Połączenie symetryczne wykorzystuje trzy przewodniki:
- sygnał dodatni, tzw. hot,
- sygnał odwrócony w fazie, tzw. cold,
- ekran/masę.
Na wejściu urządzenia zakłócenia wspólne dla obu żył są odejmowane, dzięki czemu zostają znacznie zredukowane. To dlatego połączenia symetryczne dobrze sprawdzają się na scenie i w studiu przy długich trasach kablowych.
Typowe złącza dla sygnału symetrycznego to XLR oraz jack TRS.
Związek z DI-Boxem
DI-Box często zamienia sygnał niesymetryczny z instrumentu na sygnał symetryczny, który można bezpiecznie przesłać długim przewodem XLR do konsolety. Dzięki temu maleje ryzyko brumu, przydźwięku sieciowego i innych zakłóceń.
Najważniejsza zasada: niesymetryczne połączenia stosuj krótko, symetryczne są lepsze do długich połączeń audio.